Mejuffrouw Res rockt!

Het verhaal van Res is er één dat helaas herkenbaar is voor vele Amerikaanse artiesten: een briljant debuutalbum uitbrengen en vervolgens in vergetelheid raken.

In 2001 bracht Res onder MCA Records haar debuut How I do uit. Deze plaat - samen geschreven met goede vriendin en inmiddels doorgebroken Santi White (Santigold) - werd destijds zeer goed ontvangen. Maar dan wordt 't label overgenomen door Geffen Records. Die laatste platenmaatschappij vernieuwde de contracten van honderden artiesten uit 't MCA-stal, waaronder die van Res. Een tweede album werd opgenomen, afgemixt en gemastered, maar helaas nooit gereleased. Jarenlang bleef de singer-songwriter op de loonlijst van Geffen staan zonder ook maar één nummer van haar uit te brengen. Uiteindelijk besloot Res 't contract te beëindigen.

Het leek 't einde van een talentvolle artieste, maar in 2006 werd Res benaderd door Cee-Lo voor Gnarls Barkley's St. Elsewhere-toer. Na anderhalf jaar optreden in poppodia over de hele wereld, begon ze haar eigen groep Idle Warship met collega's Talib Kweli en Graph Nobel. De meningen over deze samenwerking zijn verdeeld. Voor mij werkt 't niet. Er is geen synergie.

Maar gelukkig heeft Res in de tussentijd ook eigen materiaal gepend. Het eindresultaat mag er wezen en is sinds een paar dagen te vinden op haar website. Gratis! Dit album, Black.Girls.Rock! is net als How I do een plaat die niet in één genre geplaatst kan worden. Op 't eerste gehoor klinkt het als een typische pop-/ rockplaat, maar het bevat elementen van moderne r&b, neo-soul, hiphop en zelfs een klein beetje country. Vervelend? Allerminst. Het maakt helemaal niet uit wat Res zingt, haar warme stemgeluid geeft elk nummer iets soulvols en eigens mee. Black.Girls.Rock! staat hier sinds gisteravond op repeat. Wat een heerlijke plaat.

Playlist
Res | 01  Not a pretender | 02  By myself | 03  For who you are

 

De player heeft weer eens kuren... Als 't niet begint met afspelen na het klikken op play:

Klik op het set full screen-icoontje rechtsonder van de player. Vervolgens op het schuifje/ balkje van de tijdslijn klikken en 't begint met afspelen. Toets escape om de schermvullende weergave te verlaten.

Beethoven 2.0

Virtual Piano, een webapplicatie van Crystal Magic Studio, transformeert computers met één klik in een digitale piano met een frequentie van maar liefst vijf octaven. Wat je nodig hebt: een computer met toegang tot 't internet, een browser met Flash plug-in en een toetsenbord. De 61 virtuele noten slaat men aan met behulp van de cijfer- en lettertoetsen en de combinatie 'shift' + lettertoetsen.

Momenteel zit de applicatie nog in de bètafase en kunnen digitale pianisten naast het spelen alleen nog maar de kleur van de virtuele piano veranderen, maar CMS belooft dat er in de toekomst nog extra functies bijkomen, zoals live opnemen en switchen tussen muziekstijlen.

Tot nu toe is dit de meest gebruikersvriendelijke virtuele piano die ik op het wereldwijde net ben tegengekomen. Met een speakersetje aangesloten op m'n laptop heb ik de buren de afgelopen paar dagen al op een aantal digitale pianoconcerten getrakteerd. Ook indruk maken op je vrienden? No problem, hier zijn de toetsenbordcombinaties voor het eerste stukje van Beethovens Moonlight sonata:

[9 e] y i e y i e y i e y i
[8 e] y i e y i e y i e y i
[P T] y i P y i [5 P] S o P S o
[6 e] A o e y i [6 e] y u w A u
[9 q] e y e y i e y i p e y p
[Y p] u o e u o e u o p u o p
[9 p] y i e y i [w G] y o P y o
[8 p] t i e t i [8 o] t u s u o
[4 i] t i e t i e t i e t i

Letters en cijfers die tussen [ ] staan, moeten zeer snel achter elkaar ingetoetst worden. Take it away, Maestro!

11 dagen, 11 artiesten, 11 tracks

Morgen in de schappen bij de betere platenzaken en voorlopig nog op Luisterpaal te vinden: het project Blakroc. De initiatiefnemer van dit muzikale project is Damon Dash. De labelbaas benaderde blues-rock-duo The Black Keys en wilde in welke vorm dan ook een samenwerking tot stand brengen. Dus werd er een kleine studio in Brooklyn gehuurd, een korte brainstormsessie gehouden, telefoontjes gepleegd en veteranen als Mos Def, RZA en Q-Tip opgetrommeld. Vervolgens werden er maar liefst acht van de uiteindelijke elf nummers in slechts twee dagen studiotijd gecomponeerd, geschreven en opgenomen. Briljant!

De track Ain't nothing like you is momenteel één van de favorieten hier. Het gezang en de klagerige stem van Mos Def past perfect op deze bluesy beat. Zelfs rapper Jim Jones, waar ik geen fan van ben, klinkt gruwelijk op deze muziek. En dat is absoluut een verdienste van de heren Dan Auerbach en Patrick Carney, het tweetal van The Black Keys, die voor de composities geen samples hebben gebruikt, maar alles live hebben ingespeeld en ingezongen. Als je 't mij vraagt, moeten meer artiesten dit doen: on the spot muziek maken met live-instrumenten en het plastieken geluid lekker op de hardeschijf laten staan.

Check ook de webisodes van het Blakroc-project, waarin de totstandkoming van de nummers op video is vastgelegd. Morgen staat episode nummer 11 online.

Playlist
Blakroc | 01  Ain't nothing like you (Hoochie coo) w/ Mos Def & Jim Jones | 02  Why can't I forget him w/ Nicole Wray | 03  Dollaz & sense w/ RZA & Pharoahe Monch

 

Cowboys en Natalie Portman

Met een nieuwe videoclip en een volledig Canadese line-up bestormt k-os momenteel de internetcharts. Voor de tweede single van zijn vierde album Yes! heeft de rapper-producer uit Toronto hulp ingeschakeld van collega en stadsgenoot Saukrates en landgenote Nelly Furtado. Al moet ik bekennen dat ik die laatste niet eens terug hoor door de filters die over 't refrein gelegd zijn... De track, I wish I knew Natalie Portman genaamd, deed 't van de zomer niet onaardig over de ether in k-os' vaderland. Het nummer bevat een sample van Phantom Planet's California - de theme song van de populaire Amerikaanse serie The O.C. - die de track erg catchy laat klinken.

De video speelt zich af in een moderne western setting, waarin cowboys k-os en Saukrates met een waardevolle tas op de vlucht zijn voor een een mysterieuze en bloeddorstige achtervolger. En Natalie Portman? Die is helaas nergens te bekennen in deze clip. In een interview met Culturebully vertelt k-os dat hij de track zo genoemd heeft, omdat hij de sociale betrokkenheid van de actrice bewondert en fan is van Star Wars.

Yes! werd dit voorjaar al in Canada gereleased en sinds vorige week eindelijk ook verschenen op de Amerikaanse markt via de iTunes store. Zelf heb ik alleen nog dit nummer en de eerste single 4, 3, 2, 1 van deze plaat gehoord. Wel zijn de recensies die ik tot nu toe gelezen heb vrijwel allemaal positief, dus ik zal binnenkort het album eens binnentrekken en door de speakers laten schallen.

k-os | I wish I knew Natalie Portman w/ Saukrates & Nelly Furtado

Echte superhelden

Helden en heldinnen van inkt en papier schnabbelen al decennialang real-life bij op de beeldbuis of op het witte doek. Captain Marvel was de pionier en kreeg in 1941 een 12-delige televisieserie. Andere populaire collega's volgden al snel. En sinds het megasucces van Sam Raimi's Spider-Man schoten verfilmingen van comics als paddenstoelen uit de grond. Soms met succes, maar vaker wordt het publiek - met name fanboys zoals ik - zwaar teleurgesteld. Naast kaskraken, worden zo ook jeugdhelden stuk gemaakt. Toch blijven de producties aan en van de lopende band de projector in rollen. Zelfs B-helden en sidekicks van A-sterren krijgen de kans om bioscoopzalen én zakken van studiobazen te vullen. Zolang de protagonisten bovennatuurlijke trucjes kunnen, zijn er jobs voor hen in Cirque du Hollywood. Gelukkig komen er zo nu en dan ook vacatures vrij voor helden die niet door radioactieve spinnen zijn gebeten, van een verwoeste planeet naar de aarde zijn gezonden of door een geheim programma van het leger zijn gemodificeerd. Naast Nolan's reïncarnatie van Batman en Snyder's vertolking van Watchmen zijn er nog twee superhelden zónder echte superkrachten die ik absoluut in de bioscoop de misdaad wil zien bestrijden.

Ik heb het over Kick-Ass en Defendor. Het zijn beiden zowel namen van voorvechters van gerechtigheid als de titels van de twee rolprenten. De eerstgenoemde is gebaseerd op een vrij recentelijk verschenen en gelijknamige stripboekenserie van comic book-schrijver Mark Millar en geregisseerd door Matthew Vaughn (Layer Cake en Stardust). De ander is een origineel geschreven werk en tevens het regiedebuut van acteur-turned-filmmaker Peter Stebbings.

Video playlist
Trailers | 01  Kick-Ass | 02  Defendor




Kick-Ass
In Kick-Ass volgen we middelbare scholier en buitenbeentje Dave Lizewski (Aaron Johnson). Als hij niet de bakken van de lokale comic store aan 't doorspitten is, fantaseert de puber over zijn lerares of Katie Deauxma (Lyndsy Fonseca), het mooiste meisje van de klas. Geïrriteerd door constante berovingen op straat en geïnspireerd door zijn stripboeken, besluit Dave superheld te worden. Er is echter één probleem: Dave heeft geen superkrachten. Ondanks deze beperking en de zware verwondingen bij zijn eerste patrouille, weet Dave met zijn alias Kick-Ass headlines te halen en voorpagina's te vullen. Onbewust wordt zo een explosieve groei van gemaskerde helden teweeg gebracht. Mede hierdoor komt Kick-Ass tijdens zijn nachtelijke shifts de meest bizarre figuren tegen, waaronder: de vigilante Hit Girl (Chloe Moretz), een met zwaarden rondslingerend, 11-jarig meisje; haar vader Big Daddy (Nicolas Cage); de vage Red Mist (Christopher Mintz-Plasse); en ongure types die voor eens en altijd van de gekostumeerde bemoeials af willen.

Eindelijk weer eens een comic-verfilming die niet afkomstig is uit het Marvel- en DC-hoekje. Maar als ik heel eerlijk ben, weet ik niet zo goed wat ik van deze film moet verwachten. Misschien moet ik de comic maar eens gaan lezen. Opmerkelijk is dat er pas zeven issues van de serie zijn uitgegeven, dus ik ben benieuwd in hoeverre de film overeenkomt met de strip. Kick-Ass wordt vanaf 16 april verwacht in de Amerikaanse bioscopen.



Defendor
In tegenstelling tot Kick-Ass oogt de trailer van Defendor duisterder en komt het verhaal een stuk realistischer over. Terwijl de bovenstaande titel zich meer lijkt te richten op heldendom en puberale identiteitscrisis, lijkt deze film meer de focus te leggen op de hoofdpersonage zelf. In dit geval het karakter dat Woody Harrelson speelt. De vedette kruipt in deze dramedy in de huid van Arthur Poppington, een man die aan waanideeën lijkt te lijden. Van de ene op de andere dag besluit hij als real-life superheld de georganiseerde misdaad te lijf te gaan. Gekleed in een met duct tape beplakte outfit, gemaskerd met een streep schoensmeer op het gezicht en uitgerust met onconventionele wapens die je alleen in een aflevering van MacGyver ziet, is hij als Defendor vastberaden zijn aartsvijand Captain Industry ten val te brengen. Tijdens zijn jacht op de drugs- en wapenhandelaar - bij wie Arthur tevens de schuld voor de dood van zijn moeder legt - raakt hij bevriend met een jonge prostituee: Katerina Debrofkowitz (Kat Dennings), die mogelijk informatie heeft over de locatie van het hoofdkwartier van Captain Industry.

Afgaande op de trailer en de synopsis is Defendor echt een film voor mij. De film ging eerder dit jaar in première op het Toronto International Film Festival. Daar werd het zo goed ontvangen door bezoekers en critici dat Sony Pictures de distributierechten kort daarna met een zevencijferig bedrag heeft gekocht. Een officiële releasedatum is helaas nog niet bekendgemaakt. Houd deze film in de gaten!

Allo! Allo!

Andy Allo is een vrouw naar m'n hart: ze houdt van Star Wars, volgt Entourage, leest Harry Potter, slaat geen slice pizza over en kan bovenal heerlijk zingen. De singer-songwriter is geboren en getogen te Kameroen, maar verblijft al weer een tijdje in Californië waar ze ook regelmatig met haar bandje optreedt.

De 20-jarige artieste én model houdt er niet van om in een hokje geplaatst te worden, dus heeft ze de muren tussen enkele genres er tussen uit gesloopt en beschrijft haar muziek als alter-hip-soul. Als je haar debuutalbum UnFresh checkt, hoor je meteen wat ze daarmee bedoelt: de plaat is een mix van eigentijdse soul, alternatieve pop en hiphop. Op de titeltrack en tevens de eerste single van UnFresh doet Andy me op de één of andere manier denken aan Dawn Robinson op Don't mess with my man. Of eigenlijk het kleine, lieve zusje van de En Vogue- en voormalige Lucy Pearl-diva. Maar dat heeft voornamelijk met de track zelf te maken. Het enige jammere aan dit nummer is dat het couplet van rapper Flave ietwat ongeïnspireerd overkomt. De wat rustigere nummers als Knew you at all en Conclusions zijn mijn favorieten op het album: headphones op m'n kop, languit in m'n bureaustoel, oogjes dicht en genieten van die soulvolle stem en al die loepzuivere haaltjes. Lovely.

UnFresh is afgelopen september uitgebracht en telt 12 tracks. Prijs? Slechts 10 dollar. Kopen? Hier!

Playlist
Andy Allo | 01  UnFresh w/ Flave | 02  Conclusions | 03  Hooked

 

Muziekjagers

We are hunted is de meest vernieuwende muziek streaming website die ik tot nu toe ben tegengekomen. De site is heel simpel uitgelegd één grote, dynamische chart, bestaande uit 99 tracks. "Dynamisch?" Ja, dynamisch. We are hunted speurt namelijk constant het wereldwijde web af naar liedjes die het meest worden afgespeeld, het vaakst in playlists worden opgenomen en de beste aanbevelingen krijgen. Kortom: de populairste tracks van de wereld, van moment tot moment. Het digitale jachtgebied van We are hunted omvat niet alleen sociale netwerken als Facebook en MySpace en diverse weblogs en fora, maar ook in diensten als Twitter wordt er gejaagd op de meest geliefde nummers die als trofee aan de chart worden gehangen.

Bezoekers kunnen charts bekijken en beluisteren van verschillende categorieën en muziekgenres. Aangemelde leden kunnen tracks die ze op de site tegenkomen in hun eigen persoonlijke charts opnemen, die weer invloed hebben op de uiteindelijke 'beste 99 tracks van de hele wereld.' Power to the people!