Merry Xmas!

Een hele fijne kerst en alvast een awesome 2010 toegewenst. Hieronder twee superzoete Christmas songs met onder anderen AJ Rafael, Andrew Garcia en Mia Rose - drie 'YouTube-singer-songwriters' die regelmatig in mijn webbrowser voorbijkomen. Enjoy!

Video playlist
01  Scott Yoshimoto The gift of music w/ Ramiele Malubay, Cathy Nguyen, AJ Rafael, Andrew Garcia & Lydia Paek | 02  Mia Rose What would Christmas be like

Sint van Las Vegas

Saint John of Las Vegas is een indie die eerder dit jaar op twee Amerikaanse filmfestivals werd vertoond. De komedie - geschreven en geregisseerd door Hue Rhodes - vertelt het verhaal van compulsieve gokker John Alighieri, (Steve Buscemi) die zijn verslaving zat is en uit Las Vegas vlucht, op zoek gaat naar een nuchtere levensstijl. In Albuquerque vindt John een baan in de autoverzekering, flirt er op los met collega Jill (Sarah Silverman) en leidt op een paar 'onschuldige krasloten' na een gokvrij leven. Wanneer zijn baas, Mr. Townsend (Peter Dinklage), hem vraagt om een dubieuze auto-ongeluk te onderzoeken, ziet hij een kans op promotie. Er is echter één probleem: om de zaak uit te pluzien zal John richting Las Vegas moeten vertrekken... Samen met collega en fraude-expert Virgil (Romany Malco) gaat hij op pad en komt de meest vreemde figuren tegen, waaronder een stripper in een rolstoel (Emmanuelle Chriqui), een gewapende militant annex nudist (Tim Blake Nelson) en een licht ontvlambare kermisact (John Cho). Tijdens de bizarre trip groeit het zelfvertrouwen van John en hij realiseert zich dat ie zijn gokverslaving niet kan overwinnen door deze simpel uit de weg te gaan. Hij besluit zichzelf met zijn verslaving te confronteren in the City of Sins.

Saint John of Las Vegas | Trailer



John Alighieri? Jawel, dat heb je goed gelezen. Saint John of Las Vegas is gebaseerd op La Divina Commedia van de 14e-eeuwse dichter Dante Alighieri, waarin Dante zijn reis door het hiernamaals in drie delen beschrijft: de hel, het vagevuur en de hemel. De film bevat dan ook talloze verwijzingen naar het wereldberoemde epos, zoals collega Virgil (dichter Vergilius) die samen met John (Dante) de reis naar Vegas (de hel) maakt; en Jill lijkt een verwijzing te zijn naar Beatrice: het personage dat Dante uiteindelijk door de hemel naar 't goddelijke licht begeleidt.

Yep, deze film staat op mijn verlanglijstje. Ik ben benieuwd hoe Hue Rhodes het er vanaf brengt als rookie feature film-regisseur. De trailer ziet er in ieder geval goed uit en over de cast mag niet geklaagd worden. De hoofdrol past perfect bij Steve Buscemi die vaker labiele personages voor z'n rekening heeft genomen. Wel ben ik bang dat comédienne Sarah Silverman als vreemde vogel Jill te veel op typetjes van haar eigen sketches lijkt...

Saint John of Las Vegas wordt vanaf 29 januari in de VS vertoond. Maar omdat productiemaatschappij IndieVest en de geldschieters van de film hebben besloten de distributie zelf te regelen, is Saint John slechts in een select aantal filmhuizen te vinden. Dit betekent helaas ook dat de kans klein is dat Saint John bij ons in de grotere bioscopen te zien zal zijn. Dus International Film Festival Rotterdam: mag deze film in de line-up, alstublieft?

Wiet en twee Ed Nortons

Het Toronto International Film Festival is na die van Cannes ongetwijfeld het belangrijkste filmfestival. Voor veel kleinere producties is dit een springplank naar het grote publiek. Een recent voorbeeld is Defendor met Woody Harrelson. Eerder dit jaar zijn de rechten van deze indie kort na de première op het TIFF door Sony Pictures gekocht voor wereldwijde distributie.

Een andere titel die ook opgepikt had mogen worden door een grote distributeur is Leaves of grass. In deze komedie van acteur/ filmmaker Tim Blake Nelson vertolkt Edward Norton twee hoofdrollen: Bill Kincaid en zijn broer Brady Kincaid. Hoewel ze identieke tweelingen zijn, hebben zij totaal verschillende levenswijzen. Zo geeft Bill les aan een gerenommeerde universiteit in de grote stad en teelt Brady wiet op 't platteland. Als Bill te horen krijgt dat zijn broer vermoord is, haast hij zich terug naar zijn geboorteplaats in Oklahoma om Brady de laatste eer te bewijzen. Daar treft de professor tot zijn verbazing niet alleen zijn broer levend en wel aan, maar komt er ook achter dat hij deel uitmaakt van Brady's complot om de lokale drugsbaron (Richard Dreyfuss) ten val te brengen. Bill wil hier echter niets mee te maken hebben, maar nog voordat ie deze waanzin kan ontvluchten, wordt hij verdacht van moord...

Leaves of grass | Teaser



Op het festival in Canada was dit één van de favorieten onder de bezoekers. Door critici werd het zelfs briljant genoemd. Dat was eigenlijk ook wel te verwachten, want met Norton in de hoofdrol kan er vrij weinig misgaan, laat staan met twee Nortons... De rasacteur wordt daarnaast nog o.a. bijgestaan door vedette Susan Sarandon (als moeder Kincaid), Keri Russell (doorgebroken met de hoofdrol in J.J. Abrams' en Matt Reeves' televisieserie Felicity) en een actrice waar ik een zwak voor heb: Melanie Lynskey - de gestoorde, maar adorable stalker Rose in de populaire CBS-sitcom Two and a half men. Onlangs schitterde ze nog naast Matt Damon op 't witte doek in The Informant! en over een maandje keert ze weer terug in de komedie Up in the air met George Clooney. Yay! Ook Lucy DeVito, de oudste dochter van Danny, heeft een klein rolletje in Leaves of grass. Ze speelt de studente die Bill bespringt in de teaser hierboven.

Het is onduidelijk wanneer Leaves of grass als reguliere voorstelling in de bioscoop te vinden is. IMDb heeft wel 25 december als Amerikaanse releasedatum staan, maar omdat het nog door niemand bevestigd is, kun je er van uit gaan dat dit niet klopt :(

Mejuffrouw Res rockt!

Het verhaal van Res is er één dat helaas herkenbaar is voor vele Amerikaanse artiesten: een briljant debuutalbum uitbrengen en vervolgens in vergetelheid raken.

In 2001 bracht Res onder MCA Records haar debuut How I do uit. Deze plaat - samen geschreven met goede vriendin en inmiddels doorgebroken Santi White (Santigold) - werd destijds zeer goed ontvangen. Maar dan wordt 't label overgenomen door Geffen Records. Die laatste platenmaatschappij vernieuwde de contracten van honderden artiesten uit 't MCA-stal, waaronder die van Res. Een tweede album werd opgenomen, afgemixt en gemastered, maar helaas nooit gereleased. Jarenlang bleef de singer-songwriter op de loonlijst van Geffen staan zonder ook maar één nummer van haar uit te brengen. Uiteindelijk besloot Res 't contract te beëindigen.

Het leek 't einde van een talentvolle artieste, maar in 2006 werd Res benaderd door Cee-Lo voor Gnarls Barkley's St. Elsewhere-toer. Na anderhalf jaar optreden in poppodia over de hele wereld, begon ze haar eigen groep Idle Warship met collega's Talib Kweli en Graph Nobel. De meningen over deze samenwerking zijn verdeeld. Voor mij werkt 't niet. Er is geen synergie.

Maar gelukkig heeft Res in de tussentijd ook eigen materiaal gepend. Het eindresultaat mag er wezen en is sinds een paar dagen te vinden op haar website. Gratis! Dit album, Black.Girls.Rock! is net als How I do een plaat die niet in één genre geplaatst kan worden. Op 't eerste gehoor klinkt het als een typische pop-/ rockplaat, maar het bevat elementen van moderne r&b, neo-soul, hiphop en zelfs een klein beetje country. Vervelend? Allerminst. Het maakt helemaal niet uit wat Res zingt, haar warme stemgeluid geeft elk nummer iets soulvols en eigens mee. Black.Girls.Rock! staat hier sinds gisteravond op repeat. Wat een heerlijke plaat.

Playlist
Res | 01  Not a pretender | 02  By myself | 03  For who you are

 

De player heeft weer eens kuren... Als 't niet begint met afspelen na het klikken op play:

Klik op het set full screen-icoontje rechtsonder van de player. Vervolgens op het schuifje/ balkje van de tijdslijn klikken en 't begint met afspelen. Toets escape om de schermvullende weergave te verlaten.

Beethoven 2.0

Virtual Piano, een webapplicatie van Crystal Magic Studio, transformeert computers met één klik in een digitale piano met een frequentie van maar liefst vijf octaven. Wat je nodig hebt: een computer met toegang tot 't internet, een browser met Flash plug-in en een toetsenbord. De 61 virtuele noten slaat men aan met behulp van de cijfer- en lettertoetsen en de combinatie 'shift' + lettertoetsen.

Momenteel zit de applicatie nog in de bètafase en kunnen digitale pianisten naast het spelen alleen nog maar de kleur van de virtuele piano veranderen, maar CMS belooft dat er in de toekomst nog extra functies bijkomen, zoals live opnemen en switchen tussen muziekstijlen.

Tot nu toe is dit de meest gebruikersvriendelijke virtuele piano die ik op het wereldwijde net ben tegengekomen. Met een speakersetje aangesloten op m'n laptop heb ik de buren de afgelopen paar dagen al op een aantal digitale pianoconcerten getrakteerd. Ook indruk maken op je vrienden? No problem, hier zijn de toetsenbordcombinaties voor het eerste stukje van Beethovens Moonlight sonata:

[9 e] y i e y i e y i e y i
[8 e] y i e y i e y i e y i
[P T] y i P y i [5 P] S o P S o
[6 e] A o e y i [6 e] y u w A u
[9 q] e y e y i e y i p e y p
[Y p] u o e u o e u o p u o p
[9 p] y i e y i [w G] y o P y o
[8 p] t i e t i [8 o] t u s u o
[4 i] t i e t i e t i e t i

Letters en cijfers die tussen [ ] staan, moeten zeer snel achter elkaar ingetoetst worden. Take it away, Maestro!

11 dagen, 11 artiesten, 11 tracks

Morgen in de schappen bij de betere platenzaken en voorlopig nog op Luisterpaal te vinden: het project Blakroc. De initiatiefnemer van dit muzikale project is Damon Dash. De labelbaas benaderde blues-rock-duo The Black Keys en wilde in welke vorm dan ook een samenwerking tot stand brengen. Dus werd er een kleine studio in Brooklyn gehuurd, een korte brainstormsessie gehouden, telefoontjes gepleegd en veteranen als Mos Def, RZA en Q-Tip opgetrommeld. Vervolgens werden er maar liefst acht van de uiteindelijke elf nummers in slechts twee dagen studiotijd gecomponeerd, geschreven en opgenomen. Briljant!

De track Ain't nothing like you is momenteel één van de favorieten hier. Het gezang en de klagerige stem van Mos Def past perfect op deze bluesy beat. Zelfs rapper Jim Jones, waar ik geen fan van ben, klinkt gruwelijk op deze muziek. En dat is absoluut een verdienste van de heren Dan Auerbach en Patrick Carney, het tweetal van The Black Keys, die voor de composities geen samples hebben gebruikt, maar alles live hebben ingespeeld en ingezongen. Als je 't mij vraagt, moeten meer artiesten dit doen: on the spot muziek maken met live-instrumenten en het plastieken geluid lekker op de hardeschijf laten staan.

Check ook de webisodes van het Blakroc-project, waarin de totstandkoming van de nummers op video is vastgelegd. Morgen staat episode nummer 11 online.

Playlist
Blakroc | 01  Ain't nothing like you (Hoochie coo) w/ Mos Def & Jim Jones | 02  Why can't I forget him w/ Nicole Wray | 03  Dollaz & sense w/ RZA & Pharoahe Monch

 

Cowboys en Natalie Portman

Met een nieuwe videoclip en een volledig Canadese line-up bestormt k-os momenteel de internetcharts. Voor de tweede single van zijn vierde album Yes! heeft de rapper-producer uit Toronto hulp ingeschakeld van collega en stadsgenoot Saukrates en landgenote Nelly Furtado. Al moet ik bekennen dat ik die laatste niet eens terug hoor door de filters die over 't refrein gelegd zijn... De track, I wish I knew Natalie Portman genaamd, deed 't van de zomer niet onaardig over de ether in k-os' vaderland. Het nummer bevat een sample van Phantom Planet's California - de theme song van de populaire Amerikaanse serie The O.C. - die de track erg catchy laat klinken.

De video speelt zich af in een moderne western setting, waarin cowboys k-os en Saukrates met een waardevolle tas op de vlucht zijn voor een een mysterieuze en bloeddorstige achtervolger. En Natalie Portman? Die is helaas nergens te bekennen in deze clip. In een interview met Culturebully vertelt k-os dat hij de track zo genoemd heeft, omdat hij de sociale betrokkenheid van de actrice bewondert en fan is van Star Wars.

Yes! werd dit voorjaar al in Canada gereleased en sinds vorige week eindelijk ook verschenen op de Amerikaanse markt via de iTunes store. Zelf heb ik alleen nog dit nummer en de eerste single 4, 3, 2, 1 van deze plaat gehoord. Wel zijn de recensies die ik tot nu toe gelezen heb vrijwel allemaal positief, dus ik zal binnenkort het album eens binnentrekken en door de speakers laten schallen.

k-os | I wish I knew Natalie Portman w/ Saukrates & Nelly Furtado

Echte superhelden

Helden en heldinnen van inkt en papier schnabbelen al decennialang real-life bij op de beeldbuis of op het witte doek. Captain Marvel was de pionier en kreeg in 1941 een 12-delige televisieserie. Andere populaire collega's volgden al snel. En sinds het megasucces van Sam Raimi's Spider-Man schoten verfilmingen van comics als paddenstoelen uit de grond. Soms met succes, maar vaker wordt het publiek - met name fanboys zoals ik - zwaar teleurgesteld. Naast kaskraken, worden zo ook jeugdhelden stuk gemaakt. Toch blijven de producties aan en van de lopende band de projector in rollen. Zelfs B-helden en sidekicks van A-sterren krijgen de kans om bioscoopzalen én zakken van studiobazen te vullen. Zolang de protagonisten bovennatuurlijke trucjes kunnen, zijn er jobs voor hen in Cirque du Hollywood. Gelukkig komen er zo nu en dan ook vacatures vrij voor helden die niet door radioactieve spinnen zijn gebeten, van een verwoeste planeet naar de aarde zijn gezonden of door een geheim programma van het leger zijn gemodificeerd. Naast Nolan's reïncarnatie van Batman en Snyder's vertolking van Watchmen zijn er nog twee superhelden zónder echte superkrachten die ik absoluut in de bioscoop de misdaad wil zien bestrijden.

Ik heb het over Kick-Ass en Defendor. Het zijn beiden zowel namen van voorvechters van gerechtigheid als de titels van de twee rolprenten. De eerstgenoemde is gebaseerd op een vrij recentelijk verschenen en gelijknamige stripboekenserie van comic book-schrijver Mark Millar en geregisseerd door Matthew Vaughn (Layer Cake en Stardust). De ander is een origineel geschreven werk en tevens het regiedebuut van acteur-turned-filmmaker Peter Stebbings.

Video playlist
Trailers | 01  Kick-Ass | 02  Defendor




Kick-Ass
In Kick-Ass volgen we middelbare scholier en buitenbeentje Dave Lizewski (Aaron Johnson). Als hij niet de bakken van de lokale comic store aan 't doorspitten is, fantaseert de puber over zijn lerares of Katie Deauxma (Lyndsy Fonseca), het mooiste meisje van de klas. Geïrriteerd door constante berovingen op straat en geïnspireerd door zijn stripboeken, besluit Dave superheld te worden. Er is echter één probleem: Dave heeft geen superkrachten. Ondanks deze beperking en de zware verwondingen bij zijn eerste patrouille, weet Dave met zijn alias Kick-Ass headlines te halen en voorpagina's te vullen. Onbewust wordt zo een explosieve groei van gemaskerde helden teweeg gebracht. Mede hierdoor komt Kick-Ass tijdens zijn nachtelijke shifts de meest bizarre figuren tegen, waaronder: de vigilante Hit Girl (Chloe Moretz), een met zwaarden rondslingerend, 11-jarig meisje; haar vader Big Daddy (Nicolas Cage); de vage Red Mist (Christopher Mintz-Plasse); en ongure types die voor eens en altijd van de gekostumeerde bemoeials af willen.

Eindelijk weer eens een comic-verfilming die niet afkomstig is uit het Marvel- en DC-hoekje. Maar als ik heel eerlijk ben, weet ik niet zo goed wat ik van deze film moet verwachten. Misschien moet ik de comic maar eens gaan lezen. Opmerkelijk is dat er pas zeven issues van de serie zijn uitgegeven, dus ik ben benieuwd in hoeverre de film overeenkomt met de strip. Kick-Ass wordt vanaf 16 april verwacht in de Amerikaanse bioscopen.



Defendor
In tegenstelling tot Kick-Ass oogt de trailer van Defendor duisterder en komt het verhaal een stuk realistischer over. Terwijl de bovenstaande titel zich meer lijkt te richten op heldendom en puberale identiteitscrisis, lijkt deze film meer de focus te leggen op de hoofdpersonage zelf. In dit geval het karakter dat Woody Harrelson speelt. De vedette kruipt in deze dramedy in de huid van Arthur Poppington, een man die aan waanideeën lijkt te lijden. Van de ene op de andere dag besluit hij als real-life superheld de georganiseerde misdaad te lijf te gaan. Gekleed in een met duct tape beplakte outfit, gemaskerd met een streep schoensmeer op het gezicht en uitgerust met onconventionele wapens die je alleen in een aflevering van MacGyver ziet, is hij als Defendor vastberaden zijn aartsvijand Captain Industry ten val te brengen. Tijdens zijn jacht op de drugs- en wapenhandelaar - bij wie Arthur tevens de schuld voor de dood van zijn moeder legt - raakt hij bevriend met een jonge prostituee: Katerina Debrofkowitz (Kat Dennings), die mogelijk informatie heeft over de locatie van het hoofdkwartier van Captain Industry.

Afgaande op de trailer en de synopsis is Defendor echt een film voor mij. De film ging eerder dit jaar in première op het Toronto International Film Festival. Daar werd het zo goed ontvangen door bezoekers en critici dat Sony Pictures de distributierechten kort daarna met een zevencijferig bedrag heeft gekocht. Een officiële releasedatum is helaas nog niet bekendgemaakt. Houd deze film in de gaten!

Allo! Allo!

Andy Allo is een vrouw naar m'n hart: ze houdt van Star Wars, volgt Entourage, leest Harry Potter, slaat geen slice pizza over en kan bovenal heerlijk zingen. De singer-songwriter is geboren en getogen te Kameroen, maar verblijft al weer een tijdje in Californië waar ze ook regelmatig met haar bandje optreedt.

De 20-jarige artieste én model houdt er niet van om in een hokje geplaatst te worden, dus heeft ze de muren tussen enkele genres er tussen uit gesloopt en beschrijft haar muziek als alter-hip-soul. Als je haar debuutalbum UnFresh checkt, hoor je meteen wat ze daarmee bedoelt: de plaat is een mix van eigentijdse soul, alternatieve pop en hiphop. Op de titeltrack en tevens de eerste single van UnFresh doet Andy me op de één of andere manier denken aan Dawn Robinson op Don't mess with my man. Of eigenlijk het kleine, lieve zusje van de En Vogue- en voormalige Lucy Pearl-diva. Maar dat heeft voornamelijk met de track zelf te maken. Het enige jammere aan dit nummer is dat het couplet van rapper Flave ietwat ongeïnspireerd overkomt. De wat rustigere nummers als Knew you at all en Conclusions zijn mijn favorieten op het album: headphones op m'n kop, languit in m'n bureaustoel, oogjes dicht en genieten van die soulvolle stem en al die loepzuivere haaltjes. Lovely.

UnFresh is afgelopen september uitgebracht en telt 12 tracks. Prijs? Slechts 10 dollar. Kopen? Hier!

Playlist
Andy Allo | 01  UnFresh w/ Flave | 02  Conclusions | 03  Hooked

 

Muziekjagers

We are hunted is de meest vernieuwende muziek streaming website die ik tot nu toe ben tegengekomen. De site is heel simpel uitgelegd één grote, dynamische chart, bestaande uit 99 tracks. "Dynamisch?" Ja, dynamisch. We are hunted speurt namelijk constant het wereldwijde web af naar liedjes die het meest worden afgespeeld, het vaakst in playlists worden opgenomen en de beste aanbevelingen krijgen. Kortom: de populairste tracks van de wereld, van moment tot moment. Het digitale jachtgebied van We are hunted omvat niet alleen sociale netwerken als Facebook en MySpace en diverse weblogs en fora, maar ook in diensten als Twitter wordt er gejaagd op de meest geliefde nummers die als trofee aan de chart worden gehangen.

Bezoekers kunnen charts bekijken en beluisteren van verschillende categorieën en muziekgenres. Aangemelde leden kunnen tracks die ze op de site tegenkomen in hun eigen persoonlijke charts opnemen, die weer invloed hebben op de uiteindelijke 'beste 99 tracks van de hele wereld.' Power to the people!

Burgemeesteres van New York

Mejuffrouw Alicia Keys: hands down mijn allerfavorietste artieste van dit decennia. De laatste tijd is ze met collega Jay-Z druk bezig New York City te promoten met het nummer Empire state of mind. In september gaven ze al een indrukwekkend optreden weg op de VMA's in Radio City Music Hall in hartje Manhattan. En gisteren gaven ze als muzikale burgemeesters van de wereldstad wederom een welklinkend visitekaartje af in het Yankee Stadium, alvorens de tweede wedstrijd in de World Series van de Yankees tegen de Phillies begon. Blijkbaar hebben de twee de thuisploeg moed weten in te zingen, want na een bedroevende eerste wedstrijd wisten de New Yorkers gisteren de stand gelijk te trekken.

In de playlist is Try sleeping with a broken heart - de tweede single van Alicia's vierde studioalbum The element of freedom - te beluisteren. Vergeleken met Doesn't mean anything (de eerste single) absoluut de betere track van de twee. In mijn oren klinkt Doesn't mean anything net iets te veel als No one, afkomstig van As I am uit 2007. The element of freedom wordt op de eerste van december gereleased. Sinterklaas, that one please.

Playlist
Alicia Keys | 01  Try sleeping with a broken heart | 02  Doesn't mean anything

 

Aliens, ze komen eraan

Ik ben een tv-junk. Via de torrentboer kom ik aan mijn dagelijkse dosis CBS, HBO en ABC. Vooral dat laatste televisienetwerk is duivels. Waarom?

1) Ik heb al zes jaar lang slapeloze nachten door de perikelen van een stel overlevenden van een vliegtuigcrash op een mysterieus eiland in Lost.

2) Sinds een maand ben ik geobsedeerd door FBI-agenten die toekomstvisioenen onderzoeken die voortkomen uit een black-out van de gehele wereldbevolking in FlashForward.

En alsof dat nog niet erg genoeg is:

3) Ik raak vanaf volgende week hoogstwaarschijnlijk verslaafd aan complotten en intriges door de komst van buitenaardse wezens in V.

V is de gelijknamige remake van de miniserie uit 1983 over het eerste contact met een buitenaards ras dat in enorme UFO's boven alle wereldsteden verschijnt. In de 2009-versie verklaart Anna, de charismatische leidster van de aliens die zichzelf de Visitors noemen, dat zij vrede komen verkondigen. De bezoekers lijken erg genereus wanneer zij de kennis van hun geavanceerde technologie met de mensheid delen. Mede daardoor weten ze in korte tijd een trouwe achterban op aarde te vergaren, maar enkele cynici zetten vraagtekens bij deze buitenaardse vrijgevigheid...

Hier onder een clip met de eerste 8 minuten van de pilot. In deze video komen de hoofdpersonages voorbij en zien we ruimteschepen boven wolkenkrabbers zweven. Niks baanbrekends, maar het ziet er veelbelovend uit. Vanaf 3 november elke dinsdag voor 13 weken lang op de Amerikaanse buis en een dag later via de torrent-client binnen te halen. Oh, wat hou ik van het Internet.

V | First look

22 x 22 tracks, gratis!

22 tracks uit 22 verschillende genres gratis te streamen. Nou ja, eigenlijk 21, want funk en jazz zijn in dezelfde categorie ingedeeld, maar je hoort mij niet klagen. Dit is 22tracks, de online jukebox die regelmatig voorzien wordt van de nieuwste plaatjes, geselecteerd door dj's uit Amsterdam en gerenommeerde namen uit de muziekindustrie. Het initiatief komt van Vincent Reinders, oftewel Venz, radiomaker bij Lijn5. De nieuwste versie van de jukebox met alle 22 genres gaat vannacht live, maar bezoekers van tech- en lifestyle magazine Bright kunnen al een sneak peak nemen van de nieuwe site.

Een betaalde iPhone-applicatie voor 22tracks verschijnt binnenkort in de App Store. Tot dan blijven de genres funk/ jazz, soul, techno, r&b, hiphop, pop en ja, zelfs disco hier op m'n laptop in heavy rotation. Check het, beste muziek streaming website sinds Pandora!

It's a great day for the Interwebs

 

[review] Carriers

Film | Carriers (2009)
Regisseur | Àlex Pastor en David Pastor
Genre | Drama/ thriller
Cast | Chris Pine, Piper Perabo, Lou Taylor Pucci, Emily VanCamp e.a.
Releasedatum | 24-09-2009 (NL)
Link | Officiële website | IMDb

#1 Avoid populated areas at all costs
#2 If you come in contact with other people, assume they have it
#3 The virus can survive on surfaces for up to 24 hours
#4 Never touch anything that’s not desinfected
#5 Take what you need and never look back

Dit zijn de vijf gulden regels die vier jongeren hebben opgesteld om de dodelijke pandemie te overleven in het door de broertjes Àlex en David Pastor geschreven en geregisseerde Carriers. Deze rolprent lag al een tijdje bij Paramount op de plank, maar pas na het succes van J.J. Abrams’ Star Trek dit voorjaar, besloot de productiemaatschappij de film af te stoffen en uit te brengen. Opkomende acteur Chris Pine, die in Carriers één van de vier rondtrekkende jongeren speelt, wist namelijk in korte tijd behoorlijk wat naamsbekendheid te verwerven met zijn vertolking van de jonge James T. Kirk in de reboot van de populaire science fiction-franchise. Maar de studiobazen hebben met het thema van Carriers ongetwijfeld ook op de massahysterie rondom de Mexicaanse griep willen meeliften.



Roadtrip om pandemie te overleven
In Carriers heeft een wereldwijde virusuitbraak de mensheid flink weten uit te dunnen. Steden zijn uitgestorven en wegen liggen er op een paar autowrakken na verlaten bij. Twee broers en twee jonge vrouwen zijn vastbesloten het dodelijke virus te overleven. In een bepakte Mercedes trekken zij via binnenwegen richting de zuidkust van de VS. Koste wat kost proberen ze elk contact met andere overlevenden en bovenal geïnfecteerden te vermijden.

Chris Pine speelt grote broer Brian, de meest geharde van het gezelschap. Dit blijkt voor het eerst wanneer hij koelbloedig een gestrande vader en dochtertje alle vormen van hulp weigert, terwijl zijn geliefde Bobby (Piper Perabo), zijn jongere broer Danny (Lou Taylor Pucci) en diens schoolvriendin Kate (Emily VanCamp) met enige aarzeling de ongelukkige ontmoeting aanschouwen. Tijdens de vierdaagse trektocht wordt de groep voor keuzes gesteld die tegen alle normen en waarden ingaan. En wanneer het noodlot toeslaat, worden ze gedwongen om de moeilijkste beslissingen van hun leven te maken.

Trailer


Realistisch en angstaanjagend
Afgaand op de trailer lijkt Carriers op een zoveelste horror gevuld met (on)appetijtelijk bloedvergieten, waarbij de druppels van het witte doek spatten, maar niets is minder waar. Het verhaal bevat dan wel elementen van het genre en enkele klassieke schrikmomenten, maar is in feite een psychologische drama.

Centraal staan de mens en de menselijkheid, of eerder het snelle verval daarvan wanneer de samenleving in elkaar is gestort. De onderlinge relaties van de vier hoofdrolspelers worden onder een vergrootglas gelegd en door middel van soms ietwat langdradige dialogen uitvergroot. Degenen die rondstruinende zombies verwachten te zien in Carriers komen dan ook bedrogen uit. Maar toch maakt dit de film niet minder eng of ook maar een tikkeltje minder onderhoudend. Integendeel, de afwezigheid van bijtgrage ondoden maakt Carriers realistisch en juist daarmee vele malen angstaanjagender dan een willekeurige horrorfilm die puur is opgebouwd uit slechts tijdelijke schrikmomenten.

Het is griezelig om te zien waar doodnormale mensen toe in staat zijn in een vervallen beschaving. Er ontstaan nieuwe samenlevingsverbanden met bijbehorende sociale controle waar menselijkheid in veel opzichten ontbreekt. Vrijwel alles is geoorloofd, zolang men er zelf maar beter van wordt. Dit grimmige beeld wordt ook geschetst in het veelal geprezen en vergelijkbare 28 days later van Danny Boyle.



Solide cast
De gebroeders Pastor hebben al een aantal korte films op hun naam staan, maar met Carriers debuteren ze als echte feature film directors. Ze hebben hulp gekregen van een relatief minder bekende, maar vrij solide cast. Vooral Chris Pine levert hier een knap staaltje acteerwerk af als meedogenloze groepsleider. Naarmate de film vordert, wordt zijn personages drang tot overleven steeds benauwender om naar te kijken. En als blijkt dat zijn karakter complexer in elkaar zit, wordt er toch nog een licht gevoel van sympathie gewekt. Well done.

De zwakste schakel tussen het gezelschap is Emily VanCamp, of eigenlijk haar rol Kate. Kate is een vrij nietszeggend personage dat in de gehele prent niet in het oog springt. Dit in tegenstelling tot Frank (Christopher Meloni), de hopeloze vader van een geïnfecteerd meisje, die in de eerste helft van de film een krachtige indruk achterlaat.

Conclusie
Het is lastig te zeggen voor welk soort publiek deze film bedoeld is. Aan de ene kant zullen veel bioscoopgangers die op zoek zijn naar een portie ouderwetse horror het nodige blood and gore missen dat hen 'beloofd' is door de misleidende trailer. Aan de andere zijde zal het post-apocalyptische thema een groot aantal liefhebbers van het dramagenre niet aanspreken of zelfs afschrikken. En dat is jammer, want Carriers is absoluut een degelijke film. De spanningsopbouw en de ontwikkelingen van de personages weten de aandacht van de kijker vast te houden, al zwakt dat soms af door enkele langdradige dialogen en ietwat geforceerde scènes. Maar de film zet men door de recente gebeurtenissen rondom de Mexicaanse griep vooral aan het denken: in hoeverre geeft Carriers een reëel beeld van een dergelijke virusuitbraak? En hoe zal men in de werkelijkheid in zo’n uitzichtloze situatie met elkaar omgaan? Food for thought, people.

Mannen die geiten doodstaren

Hilarisch! Dat is wat ik zei toen ik de trailer bekeek. The men who stare at goats is een zwarte komedie met een megacast: Ewan McGregor, George Clooney, Kevin Spacey en Jeff Bridges. Insane!

The men who stare at goats, geregisseerd door Grant Heslov, is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jon Ronson uit 2004. De film volgt reporter Bob Wilton (McGregor) die op zoek is naar zijn doorbraak. Tijdens zijn zoektocht stuit hij op Lyn Cassady (Clooney), een vage kerel die zegt dat hij deel heeft uitgemaakt van een paranormale eenheid van het Amerikaanse leger, de zogenaamde New Earth Army. Cassady vertelt over deze experimentele strijdkrachten en hoe zij getraind worden om met mentale krachten de gedachten van vijanden te lezen, door muren heen te lopen en zelfs een geit uit te schakelen door deze dood te staren.

Dan blijkt de oprichter van het experimentele programma, Bill Django (Bridges), te zijn ontvoerd en is het aan Cassady om hem op te sporen en te bevrijden. Wilton ziet een kans en besluit om mee te gaan. Na enig speurwerk komen zij terecht op het trainingskamp van gedeserteerde paragnost, Larry Hooper (Spacey). En al snel raken de twee verwikkeld in een bizarre veldslag tussen de 'Warrior monks' van de New Earth Army en Hooper's supermilitanten.

Lijkt me weer één van de betere komedies die in het laatste kwartaal van 't jaar op het witte doek wordt geprojecteerd. Het verhaal, dat overigens door waargebeurde experimenten van de Amerikaanse overheid is geïnspireerd, is de perfecte basis voor een zwarte komedie. En met een cast als deze kan er weinig tot niks misgaan. Check de trailer en noteer 19 november alvast in je agenda, want dan is The men who stare at goats bij ons in de bioscopen te zien.

The men who stare at goats | Trailer

Dr. Parnassus' reizende fantasiegezelschap

De mysterieuze Dr. Parnassus (Christopher Plummer) reist de wereld af met zijn extraordinaire theatershow The Imaginarium. Hij bezit een unieke gave en een magische spiegel, de toegang tot een alternatief universum waar fantasie en verbeeldingen oneindig zijn. Maar de doctor draagt een duister geheim met zich mee. 1.000 jaar geleden won Dr. Parnassus namelijk een weddenschap met Mr. Nick (Tom Waits), de duivel, waarmee hij onsterfelijkheid verkreeg. Eeuwen later ontmoette Parnassus de liefde van zijn leven en sloot voor de tweede keer een deal af met de duivel: zijn onsterfelijkheid voor jeugdigheid. Mr. Nick ging hiermee akkoord op voorwaarde dat wanneer Parnassus' eerstgeborene de leeftijd van 16 bereikt, deze aan hem zal toebehoren.

Fast-forward naar het heden: Valentina (Lily Cole), dochter van Parnassus, nadert spoedig haar verdoemde mijlpaal en haar oude vader is wanhopig op zoek naar een manier om dochterlief van haar noodlot te redden. Dan klopt Mr. Nick op de deur om zijn eigendom op te eisen, maar wordt - hebberig zoals altijd - verleidt tot een nieuw weddenschap met Dr. Parnassus. Ditmaal zal degene die als eerste vijf zielen weet te 'verleiden' Valentina krijgen. Dit is ook het moment waarop de geheimzinnige buitenstaander Tony (Heath Ledger) in beeld komt. Samen met Dr. Parnassus racet hij tegen de klok en door verschillende fantastische realiteiten om Valentina van verdoemenis te redden en de fouten van haar vader voor eens en altijd ongedaan te maken.

Video playlist
The Imaginarium of Doctor Parnassus | 01  Trailer | 02  Dreams (clip) | 03  Meeting (clip) | 04  Escape (clip)




Heath Ledger, Johnny Depp, Jude Law, Colin Farrell, Tom Waits en Christopher Plummer: een greep uit de megacast van The Imaginarium of Doctor Parnassus. Deze fantasiefilm van regisseur Terry Gilliam, die het verhaal samen met Charles McKeown heeft gepend, liep enige vertraging op en leek even zelfs nooit meer het witte doek te halen toen Ledger in januari 2008 overleed. Gilliam wilde echter koste wat kost de film afmaken als eerbetoon aan de overleden acteur, desnoods met een CGI-versie van Ledger. Uiteindelijk werd er besloten om wat extra elementen aan het verhaal toe te voegen en het personage van Ledger, Tony, van uiterlijk te laten veranderen wanneer hij door verschillende realiteiten reist. Depp, Law en Farrell, allen vrienden van Ledger, hebben de rollen van de alternatieve versies van Tony opgevuld.

De anderhalf minuut-durende trailer heeft me van m'n stoel geblazen - wat een trip! Het verhaal klinkt fantastisch. De setting ziet er geweldig uit. Vooral de fantasiewereld waarin Jude Law op twee stukken van een immens hoge ladder balanceert oogt heerlijk cartoonesk. Ook Tom Waits als Mr. Nick, die meer de verschijning heeft van een vlotte oplichter in een veel te goedkoop pak dan de kwaadaardige duivel, zorgt voor een brede grijns op m'n gezicht. En dan de drie korte clips die elk een eigen fantasierijke sfeer uitademen, prachtig! Het zou me absoluut niets verbazen als deze film tot dé film van 2009 wordt gekroond.

3 december is de officële releasedatum van The Imaginarium of Doctor Parnassus in Nederland. Wil je 't eerder zien? Dan kun je bij onze Britse overburen terecht. Daar wordt de film al vanaf half oktober in de filmhuizen verwacht. Lijkt me een prima excuus voor de filmliefhebber om er een weekend lekker tussenuit te gaan.

Eenzaamheid op de maan

Science fiction-liefhebbers verzamel u! Moon is een onafhankelijke film van en door regisseur Duncan Jones. De rolprent werd eerder dit jaar al onder andere op het Sundance filmfestival vertoond, waar het door het aanwezige publiek zeer goed ontvangen werd. Een enkele filmjournalist noemde het zelfs het begin van een nieuwe generatie indie science fiction dat op visueel gebied niet meer onderdoet voor de grote Hollywood-producties.

In Moon kruipt Sam Rockwell in de huid van Sam Bell, een astronaut van Lunar Industries die voor drie jaar gestationeerd is in een faciliteit op de maan om daar geautomatiseerde energiestations en machines te onderhouden die nodig zijn voor het winnen en transporteren van helium-3, de belangrijkste brandstof op aarde in de nabije toekomst. Het is een eenzaam beroep, bovendien is rechtstreekse communicatie met het thuisfront door een beschadigde satelliet niet meer mogelijk; communiceren met vrouwlief en peuterdochter gaat daarom via opgenomen videoboodschappen. Zijn enige metgezel op de maan is GERTY (stem van Kevin Spacey), het computersysteem dat hem voorziet van al zijn dagelijkse behoeften. Maar het gebrek aan menselijk contact eist langzaam maar zeker zijn tol. Sam merkt dat hij last begint te krijgen van hallucinaties die weer voor de nodige concentratieproblemen zorgen. Mede hierdoor raakt hij twee weken voor 't einde van zijn contract zwaargewond bij een ongeluk in één van de energiestations. Kort daarna wordt Sam wakker in de ziekenboeg van de basisfaciliteit. Van GERTY krijgt hij te horen dat er een opruimploeg onderweg is om de aangerichte schade te herstellen. Maar wanneer Sam weer op de been is, besluit hij toch zelf een ritje naar het station van het ongeval te maken. Daar doet hij een onverwachte ontdekking, waarna hij begint te twijfelen aan zijn verstand en zelfs vraagtekens plaatst bij z'n eigen identiteit...

Moon | Trailer



Dit is duidelijk mijn soort film: een sci-fi drama met een psychologische twist. Vooral films waarbij de eenzaamheid en isolatie van de mens in het onbekende - zoals de oneindige open ruimte of in dit geval ons dichtstbijzijnde hemellichaam waar eigenlijk nog zo weinig over bekend is - centraal staan, weten altijd wel mijn aandacht te trekken en vast te houden tot het einde. Yep, deze moet ik absoluut zien. Na het lezen van de synopsis en het bekijken van de trailer denk ik dat Moon weleens een klassieker kan worden. Vanaf 15 oktober in de bios. Check het!

Zion I roetsjt voorbij

Een piano op de weg in the middle of nowhere, een felrode drop top Cadillac en windmolens. Het zijn de rekwisieten in de nieuwe video van DJ AmpLive en MC Zumbi, oftewel Zion I. De track, Coastin', is afkomstig van het zesde studioalbum The take over en heeft een zomerse vibe. Vooral het refrein, uitgevoerd door nieuwkomster K.Flay, klinkt lekker laid-back. En zo zit de clip ook in elkaar: verfrissend en relax.

Video playlist
Zion I | 01  Coastin' w/ K.Flay | 02  Geek to the beat

Jay-Z runt jouw stad

Het Island Def Jam-/ Roc-A-Fella-kamp laat met Run this town duidelijk weten wie de stad runt. Met twee coupletten van zichzelf, een bijdrage van een weer rappende Kanye en een Rihanna op de hook, herinnert Jay-Z ons er tevens aan wie de megasterren zijn die de charts domineren. En terecht, want wat een beat, wat een track! Zelfs Rihanna's 'zang' is verdraaglijk op dit nummer...

Het label laat overigens weten dat Run this town de 'officiële' eerste single is van Jay-Z's langverwachte The Blueprint 3 en niet het al een tijdje gereleasede D.O.A. (Death of auto-tune). Ach ja, marketinggelul... Maar wel enigszins begrijpelijk, want een track met een all star line-up als deze scoort altijd bij 't grote publiek. The Blueprint 3 ligt naar verwachting half september bij jouw platenboer in de bakken.

Playlist
Jay-Z | 01  Run this town w/ Rihanna & Kanye West | 02  D.O.A. (Death of auto-tune)

Alice in 3D-Wonderland

Het wordt pas volgend jaar op het witte doek geprojecteerd, maar staat al sinds vorig jaar in de schijnwerpers: Tim Burton's verfilming van Alice in Wonderland. Gisteren had IGN een primeur met de eerste teaser van de film, maar Disney haalde al snel haar digitale bezem door de interwebs. Vandaag, na het Wonderland-panel op Comic Con waar bezoekers overigens een andere versie van de teaser kregen te zien, is het voorproefje officieel vrijgegeven.

Burton's nieuwste werk is een vertolking van Lewis Carroll's immens populaire Alice in Wonderland (1865) en Through the looking-glass (1871). De film volgt de 19-jarige Alice Kingsley (Mia Wasikowska). Op de één of andere manier komt ze weer terecht in de wonderlijke wereld die ze ooit als klein meisje al eens heeft bezocht. Daar wordt ze herenigd met haar jeugdvrienden de White Rabbit, Tweedledee en Tweedledum, de Dormouse, de Caterpillar, de Cheshire Cat en de Mad Hatter (Johnny Depp). Alice is vastbesloten haar lotsbestemming te vervullen. Ze vindt een bondgenoot in de White Queen (Anne Hathaway) en wil voor eens en altijd een einde maken aan het terreur van de Red Queen (Helena Bonham Carter).

Alice in Wonderland | Teaser



Dit wordt genieten! Wonderland oogt lekker duister en de character design en de CGI zien er top notch uit. Nog niet helemaal overtuigd? Misschien helpt 't als je de 3D-effecten tijdens de val van Alice door het konijnenhol en bij de verschijning van de creepy Cheshire Cat er bij bedenkt. Al een stuk beter hè? I know! Ik kan niet wachten om deze rolprent met een goofy bril op m'n neus in de bioscoop te checken. In mijn agenda staat voor 11 maart 2010 al het volgende genoteerd: "I've got a very important date."

Van breakbeat naar soul

Vanochtend een gruwelijke EP van iTunes geplukt. Welke? In between the lines van Marc Mac - beter bekend als één van de leden van het Britse DJ- en producerscollectief 4Hero, pionier op het gebied van breakbeat en drum 'n bass in de 90s. Door de jaren heen is het aantal leden van de groep gehalveerd en heeft de muziek veel meer jazz- en soulinvloeden gekregen. In between the lines ligt in het verlengde van het jazzy Play with the changes, het latere werk van 4Hero uit 2007. Met wat vocals en enkele raps van collega-artiesten heeft Marc Mac een heerlijke plaat in elkaar weten te knutselen die vijf soulvolle tracks telt. Veel te weinig als je 't mij vraagt.

Playlist
Marc Mac | 01  Take a trip w/ Phonte | 02  Radio heroes w/ T.R.A.C.

 

Muzikaal sterrenstelsel

Sinds kort vormen producer/ MC Ohmega Watts en zangeres Ragen Fykes de frisse, muzikale combo M64 - vernoemd naar 't gelijknamige sterrenstelsel. Hij bakt de beats en zij decoreert deze met haar zoete vocals. De twee hebben in het verleden al regelmatig nummers met elkaar opgenomen, zoals met de track 1.4.U. van J. Boogie's Dubtronic Science, maar sinds een week of drie heeft het stel een officiële single uitgebracht in de vorm van een limited edition 7-incher. De plaat met Rhythm of the drum als titel en een tweede track (In the pocket) op de B-kant is ook in digitale vorm beschikbaar. Het is een heerlijk laid-back nummer met soulvolle vocals die zo nu en dan lekker jazzy klinken. Volgens platenlabel Record Breakin' Music kunnen we het album zeer binnenkort verwachten. Ik zeg: "Sweet!"

Playlist
M64 | 01  Rhythm of the drum | 02  1.4.U. w/ J. Boogie's Dubtronic Science | 03  Helium

 

Tonijnenrap

Chali 2na, MC van opgeheven hiphopgezelschap Jurassic 5 met de herkenbare, zware basstem. Zelf heb ik nog niet alle tracks van zijn Fish outta water - de meerdere keren uitgestelde opvolger van Fish market uit 2004 - gecheckt. Maar een paar dagen terug is de clip van single Lock shit down, waar Talib Kweli ook een verse op meedoet, in première gegaan. Het is een lekker nummer, maar het refrein - uitgevoerd door Chali's broertje, Laid Law - vind ik wat saai klinken. De video daarentegen is wel leuk gedaan; effecten veranderen de rappers en de omgeving letterlijk in wat er gezegd wordt, waardoor het een cartoonachtige look krijgt.

Chali 2na | Lock shit down w/ Talib Kweli

Vieze pooiersessies

Konnichiwa! Aanstaande vrijdag staan de heren van Soil & "Pimp" Sessions op het allerbeste festival van Neerlands bodem. Het excentrieke sextet uit het land van de rijzende zon is geen vreemde van North Sea Jazz. Op een eerdere editie wisten de muzikanten een deel van het publiek de zaal uit te jagen, terwijl het andere deel maar niet genoeg kon krijgen van hun oorverdovende composities. Onder leiding van Shacho - die het publiek op geheel eigen wijze opzweept - blazen, toetsen, strijken en slaan de overige vijf bandleden er op los. Het resultaat? Explosieve clubjazz met energiek samenspel dat afgewisseld wordt met frisse solo's. Check ze aanstaande vrijdag van 21.45u tot 23.00u in de Yukon-zaal. Ato dene!

Soil & "Pimp" Sessions | Fantasic planet

Trailer park

De afgelopen paar weken werd het wereldwijde web overspoeld met nieuwe trailers van films die dit jaar nog voor het grote publiek op het witte doek worden vertoond. Van vier komedies die ik absoluut wil zien, heb ik de trailers in de player hieronder gezet. Hoewel ze onder hetzelfde genre vallen, zijn ze alle vier o zo verschillend van elkaar. Zo is World's greatest dad een grove en inktzwarte komedie, terwijl 500 days of Summer een wat luchtiger en romantischer weg inslaat. Bij Cold souls speelt science fiction weer een belangrijke rol. Deze drie films hebben overigens hun debuut al gemaakt op het Sundance festival dat eerder dit jaar in Park City, Utah plaatsvond. Tenslotte is er nog Zombieland... Tja, lijkt me vrij duidelijk. I'm such a sucker for zombie flicks...

Video playlist
Trailers | 01  World's greatest dad | 02  Cold souls | 03  500 days of Summer | 04  Zombieland




World's greatest dad
Deze zwarte komedie met Robin Williams is geschreven én geregisseerd door Bob Goldthwait. Op het Sundance festival kreeg het lovende kritieken. Critici noemden 't één van de beste films met Williams in de hoofdrol sinds jaren. Hij speelt Lance Clayton, een alleenstaande vader die van een succesvolle carrière als schrijver alleen maar kan dromen. Hij heeft 't niet verder weten te schoppen dan leraar dichtkunst op de middelbare school. Zijn puberende zoon is een prototype eikel waar hij geen vat op heeft, evenals zijn collega en nieuwe vlam, de kunstlerares Claire. Dan is er het ongeluk. Deze tragische gebeurtenis biedt Lance een bizarre kans om zijn droom eindelijk in vervulling te brengen... Verwacht in augustus/ september 2009.



500 days of Summer
In deze atypische romantische komedie van regisseur Marc Webb wordt Tom (Joseph Gordon-Levitt) verliefd op Summer (Zooey Deschanel), het meisje dat niet in ware liefde gelooft. Toch lukt het hem om Summer's hart te veroveren, maar na 500 fantastische dagen zet ze hem abrupt aan de kant. De film begint met deze break-up van het stel. In flashbacks probeert Tom te achterhalen waar het precies misging. In de hoop dat het ooit nog goedkomt, grijpt hij elke gelegenheid aan om in contact te blijven met Summer. Bij elke ontmoeting met haar schetst hij in z'n hoofd dé ideale situatie waarin Summer weer verliefd op hem wordt. Dit levert leuke split screen-scènes op met op de ene helft van het scherm de denkbeeldige romantische verzoening en op de andere helft de 'sombere' en keiharde werkelijkheid. Vanaf 17 september bij ons in de filmhuizen te vinden. Go see it!



Cold souls
In het door Sophie Bartes geschreven en geregisseerde Cold souls speelt Paul Giamatti 'zichzelf', een acteur. Totaal inspiratieloos voor z'n nieuwe rol, stuit hij op een krantenartikel/ -advertentie over een hightechbedrijf dat zielen uit mensen trekt en opslaat door deze in te vriezen. Paul ziet een unieke kans om zijn rol vanuit een totaal nieuw perspectief te zien, namelijk zonder ziel. Hij ondergaat de behandeling, maar merkt al snel dat hij een miserabel hoopje mens is zonder zijn ziel. Wanneer hij de behandeling wil omkeren, komt hij erachter dat hij slachtoffer is geworden van zielenzwendelarij. Een letterlijke zoektocht naar zijn innerlijke zelf leidt hem naar Rusland. Daar krijgt hij nog een schok te verwerken: zijn ziel is geïnjecteerd in een ambitieuze, maar talentloze soapactrice... Vanaf 12 november op het witte doek.



Zombieland
In deze film is de hele wereld overspoeld met zombies. We volgen Columbus (Jesse Eisenberg), die de gewoonte heeft om te vluchten en te verstoppen voor alles waar hij bang voor is. Tallahassee (Woody Harrelson) daarentegen is een rasechte zombiekiller. Hij gaat voor niets en niemand uit de weg. Samen met twee zusjes, die hun eigen speciale technieken hebben ontwikkeld om te overlezen, vormen ze een team. Maar al snel wordt 't duidelijk dat de twee tegenpolen totaal niet met elkaar kunnen samenwerken. Deze komische zombiefilm, geregisseerd door Ruben Fleischer, wordt door sommigen voorzichtig 'het Amerikaanse antwoord' op Shaun of the dead genoemd. Dat lijkt mij een beetje te hoog gegrepen, want Shaun is absoluut briljant. Wel heeft Bill Murray een cameo als zombie :) Vanaf 10 december in de bios.

Michael Jackson (1958 - 2009)

De Moonwalker, Captain Eo, de King of pop Michael Joseph Jackson is niet meer. Mijn top drie favorieten:

Playlist
Michael Jackson | 01  Dirty Diana | 02  Billie Jean | 03  Off the wall

 

Robots en oorlogen

Wat gebeurt er als science fiction realiteit wordt? Het antwoord hoop ik te vinden in Wired for war; afgelopen zaterdag afgehaald bij de Selexyz. Het is geschreven door P.W. Singer, politiek journalist en militair expert. In het boek beschrijft Singer hoe moderne technologie de manier van oorlog voeren totaal aan het veranderen is. Niet alleen het slagveld ondergaat hevige veranderingen door de technologische vooruitgang, maar ook de politiek, de economie, de regels en wetten en morele principes rondom de oorlogvoering zelf. Interesting right? Wist je bijvoorbeeld dat de Predator drone, een onbemand gevechtsvlieger die in Afghanistan op Al Qaida jaagt, vanuit de Amerikaanse woestijnen van Nevada bestuurd wordt door een piloot met een controller die gebaseerd is op die van de Xbox? Well, if you didn't, now you do.

De juiste keuze

Keuzes maken. Bewust, onbewust; we zijn er constant mee bezig. De keuzes die we maken bepalen het verloop van ons leven. We kunnen niet terug in tijd om genomen beslissingen ongedaan te maken, dus moeten wij telkens weer ons stinkende best doen om de juiste keuzes te maken. Maar is er wel zoiets als een juiste keuze?

In Mr. Nobody worstelt Jared Leto met deze vraag. Daarvoor kruipt de Requiem for a dream-acteur slash 30 seconds to Mars-zanger in de huid van Nemo: een doodnormale man in de dertig die een doodnormaal leven leidt met vrouwlief en kroost. Van de ene op de andere dag wordt hij wakker in het jaar 2092. Met een leeftijd van 120 jaar is hij niet alleen de oudste mens ter wereld, maar tevens ook de laatste die sterfelijk is. In de verre toekomst heeft de mensheid namelijk - door het toepassen van wetenschap - de dood weten te overwinnen; niemand sterft meer door ouderdom.

Deze gigantische ontwikkelingen lijken Nemo allerminst te interesseren. Hij is niet bang voor de dood. Het enige wat hem nog op zijn sterfbed bezighoudt, is of hij in het verleden wel de juiste keuzes heeft gemaakt. Heeft hij als kind voor de juiste ouder gekozen? Heeft hij wel de juiste vrouw getrouwd? Heeft hij de kinderen gehad die hij hoorde te hebben? Kortom, heeft hij zijn leven geleefd zoals het had moeten zijn..?

Mr. Nobody | Trailer



Hoewel Mr. Nobody erg sci-fi lijkt, valt het meer onder het genre drama. De focus ligt op de vele flashbacks en de what ifs, de gemaakte en niet gemaakte keuzes van Nemo. Het verhaal schetst een mooi contrast tussen de vergaanbare Nemo en de niet voor ouderdom vatbare toekomstmens. Want terwijl Nemo angstig terugblikt op keuzes die hij in het verleden wellicht wel of niet had moeten maken, staat zijn onsterfelijke medemens nooit voor dit dilemma. Met het eeuwige leven hoeft men namelijk nooit definitieve keuzes te maken, alle opties en alternatieven blijven in principe openstaan.

Mr. Nobody is geschreven en geregisseerd door de Belg Jaco van Dormael (o.a. regisseur van het veelgeprezen Toto le héros). Naast Jared Leto zijn er hoofdrollen weggelegd voor Diane Kruger, Sarah Polley, Linh-Dan Pham en Rhys Ifans. Een Nederlandse releasedatum is nog niet bekend, maar bij onze zuiderburen draait het vanaf 7 oktober in de cinema's. Op basis van de trailer en de synopsis is dit wat mij betreft een absolute must see.

Ik ben verliefd

Ik leerde haar vorig jaar november kennen. Via het web. MySpace om precies te zijn. Hey, in 2008 was het de normaalste zaak van de wereld, iedereen deed het, so don't you judge me, son! Maar goed, mijn nieuwe liefde. Well, ze heet Melanie, komt uit Toronto en woont in Los Angeles; een klassiek geval van een lange-afstandsrelatie dus. Lastig te onderhouden, that's what I've heard. Maar met een goede webcam, extra belminuten en goedkope vluchten is de Atlantische Oceaan wel te overbruggen, denk ik. Ja, ik zie het wel zitten. Máár, er is wel een minor problem, een klein detail, namelijk: zij kent mij niet.

Melanie Fiona. Bij het horen van de eerste noten van Give it to me right eind 2008 veroverde ze mijn hart. Nu, een dik half jaar later, is dan eindelijk ook de bijbehorende video geschoten, gemonteerd en klaar om MTV te veroveren. In de clip portretteert de singer-songwriter wat ze zingt: een independent woman die precies weet wat en hoe ze het wil. Verder is de video niet echt bijzonder of flashy in elkaar gezet; er zijn geen in het oog springende special effects aanwezig. Maar hey, dat leidt des te minder af van het krachtige nummer zelf dat aangedreven wordt door een pompende sample van The Zombies' Time of the season.

Give it to me right is de eerste single van The bridge, Melanie's debuutplaat dat eind juni door Universal/ Motown in de schappen wordt gelegd. Volgens de artieste zelf is The bridge een album dat verschillende genres, culturen en doelgroepen als een brug met elkaar verbindt. De onderstaande featurette - met snippets van enkele tracks en commentaar van Melanie - geeft een goed beeld van wat ze hiermee bedoelt: een soulvolle mix van verschillende muziekstijlen met een vintage sound. Check het en vertel me, what's not to love about Melanie Fiona?

Video playlist
Melanie Fiona | 01  Give it to me right | 02  The bridge, album featurette

Wake, search, move, hide

Dit is waarschijnlijk weer zo'n film waar het grote publiek niet echt op zit te wachten, maar ik kijk er zelf halsreikend naar uit. Het is de verfilming van één van mijn favoriete romans én de winnaar van de Pulitzerprijs voor literatuur van 2007. Jawel, ik heb het over The road van de Amerikaan Cormac McCarthy, auteur van onder andere misdaadroman No country for old men die twee jaar terug door de Coen Brothers naar het witte doek werd vertaald en uiteindelijk met vier Academy Awards werd beloond.

The road | Trailer



The road speelt zich af in een post-apocalyptisch Amerika. In de nabije toekomst is de wereld door onverhoedse (natuur)rampen in puin en as is gelegd; planten willen niet meer groeien, diersoorten zijn uitgestorven en hele beschavingen zijn weggevaagd. Een overlevende man (Viggo Mortensen o.a. LOTR-trilogie) probeert met zijn zoontje van het kille noorden - door verwoeste landschappen en uitgestorven steden - naar de warmere zuidkust te trekken. Een revolver en kogels is alles wat zij hebben om de vodden aan het lijf, een supermarktkar met wat voedsel en hun kostbare levens te beschermen tegen rovers en andere wreedaards die langs de weg op de loer liggen...

De release van The road stond gepland voor november 2008, maar werd met maar liefst één jaar uitgesteld tot oktober 2009. De reden? De film was - mede door de honderden visuele effecten die nodig waren om alle kleuren en al het leven uit het landschap te 'filteren' - simpelweg nog niet klaar. De push back heeft de film zichtbaar goed gedaan. De setting in de trailer ziet er namelijk 'fantastisch' uit, precies zoals het boek het beschrijft: grauw en kil met een dikke laag as die de zonnestralen tegenhoudt. Een post-apocalyptische wereld zoals het er uit hoort te zien.

The road is geregisseerd door John Hillcoat (o.a. The proposition). Naast Viggo Mortensen doen er andere redelijk grote namen mee, zoals the always lovely Charlize Theron, Robert Duvall en Guy Pearce. Vanaf 16 oktober kun je in de bioscoop zien of vader en zoon veilig de kust weten te halen. Of je leest eerst het boek natuurlijk, een aanrader!

Zeldzame items uit de kluis

Ergens in een donker hoekje van zijn appartement heeft Van Hunt een brandwerende kluis staan waarin hij zijn meest kostbare bezit bewaart: zijn muziek. Uit alle juwelen van nummers - remixes en materiaal dat nog nooit gereleased is - heeft de singer-songwriter met zorg een selectie samengesteld en het op een digitaal album uitgebracht: Use in case of emergency (Rare items from the vault). Een gepaste titel, want dit is zo'n noodgeval: sinds The popular machine EP - een prelude op het derde album, Popular - dat alweer dateert uit januari 2008, hebben fans door de abrupte breuk van de singer-songwriter met zijn label niks meer van hem gehoord. Zelfs het langverwachte Popular dat al klaar lag voor de release in augustus 2008, heeft de platenbakken niet weten te halen. Maar gelukkig besloot Van Hunt zijn kluis te openen en een plaat onder eigen beheer uit te brengen.

UICOE is heerlijk soulvol as usual. Mijn favorieten? Hidden charm en Her smile. Kippenvelmateriaal. Via VanHunt.com kun je voor nog geen 8 dollar de 11 tracks-tellende plaat binnenhalen. Check het en een goed weekend, aapjes.

Playlist
Van Hunt | 01  Hidden charm | 02  Sexy (I'm not known for dancin') | 03  Her smile

 

Vreemdelingenhaat

Discriminatie en racisme worden naar een hoger niveau getild en apartheid krijgt een geheel vernieuwde betekenis in District 9, een vervallen stadsdeel in Johannesburg dat speciaal voor nieuwkomers is ingericht. De bewoners van District 9 worden geacht op het terrein te verblijven en worden nauwlettend gemonitord door het machtige en vooruitstrevende technologiebedrijf Mult-National United (MNU). Maar zoals in alle samenlevingen worden de regels en wetten niet altijd door iedereen gehandhaafd. Ondertussen wordt de onrust buiten de hekken van het afgezette gebied steeds groter. De werkgelegenheid is sterk teruggelopen, de veiligheid op straat gaat met de dag achteruit. Kortom, de samenleving in Johannesburg en ver daar buiten is aan het afbrokkelen. En dan wordt er al snel met de vinger gewezen richting District 9: het is de schuld van de nieuwkomers. Zij horen hier niet thuis, ze moeten oprotten...

District 9 | Teaser



Dat ziet er veelbelovend uit, niet waar? Deze teaser van District 9 zat in de Amerikaanse bioscopen vastgeplakt aan Wolverine. Zelf heb ik al een tijdje geen voet meer binnen gezet bij een filmhuis, dus ik weet niet hoe het bij ons in de bioscopen zit, maar ik heb 't in ieder geval nog niet op de good ol' televisie voorbij zien komen.

Vorig jaar had ik al het één en ander gelezen over District 9, dat toen nog puur uit geheimzinnigheid en virals bestond. Zo dook er een website op van de Multi-National United en verschenen er geregeld borden in openbare gelegenheden met teksten als "For humans only". De mysterieuze campagne rondom de rolprent deed me een beetje denken aan die van Cloverfield destijds. De film wordt op een zo nieuwsgierig makende en tegelijkertijd zo realistisch mogelijke manier aan het publiek gepresenteerd. Dat zie je ook terug in de korte trailer hierboven, waarin inwoners van Johannesburg op documentaire-achtige wijze geïnterviewd worden. Ook het censureren van het buitenaardse gezicht tijdens het kruisverhoor wekt op een simpele, maar ingenieuze wijze curiositeit op bij de kijker.

District 9 is door Neill Blomkamp (o.a. awardwinnende Halo-commercial) geregisseerd en kan gezien worden als de uitgewerkte versie van een korte film van de regisseur zelf, Alive in Joburg uit 2005 die op YouTube te bekijken is. Het concept van District 9 is denk ik vrijwel identiek aan dat van Alive in Joburg, maar aangezien het door Peter Jackson is geproduceerd, verwacht ik meer spektakel. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom er een tweede, meer Hollywood verhaallijn door de film heen loopt. Want naast de verslechterende relatie tussen de '9-ers' en de burgers buiten de hekken, volgen we volgens /film ook ene Wikus (Sharlto Copley), een ex-agent van de MNU die geïnfecteerd raakt met buitenaardse biotechnologie en op de vlucht slaat voor zijn voormalige werkgever. Sounds like Hollywood to me. Of het de film goed doet, kunnen we vanaf 14 augustus zien. Ik ben in ieder geval al wel hyped.

En nu je toch online bent, check dan ook even MNU spread lies, de weblog van het wezen uit het kruisverhoor, geheel in buitenaardse inscripties.

[UPDATE 07/05]: Er zwerft nu ook een versie van de teaser online zónder censuur voor het gezicht van de alien en mét ondertiteling wanneer het onaardse wezen spreekt. Zo wordt het ietsjes duidelijker hoe de film zich verder zal gaan ontwikkelen. Klik hier voor deze teaser.